Categorieën

Eene grôôte achtbaane

Op zundagmänn’n vuur de Karsdaag’n stap ie in, um der pas in  januari wier uut te stapp’n. Verdôôfd begin ie an het nieje joar. Ie kômt hèinig an biej de positiev’n. Wat is ter àmoa gebuurd. Det zal vuur iedereene ààns weer. Zundagmiddag èèm’n prebèèr’n um wat geluud uut den midwinterhoorn te krieg’n. Det völt tèèg’n. Op Karsoamd èèrs noar ’n Canadeez’n Karkhof um de keerskes te zeen bràand’n vuur de jongs diet nôôit gen Karsdaag’n wier zôll’n metmaak’n, noadet ze ôôns làànd bevriejd hadd’n van de Duutsers. De midwinterhoorns en de doedelzäkke klinkt indrukwekkend oaver ’n Barg. In gedach’n lôôp ie, achterlangs ’n karkhof, duur de bos, op huus an, op weg noar de pannekooke met worst. Op ’n èèrst’n Karsdag gelukkig gen drôkte, det wil zegg’n, het grôôte karsdiner vuurbereid’n. Gezellige daag’n met de neuist’n, zie vleegt vuurbie.

De kleintjes bint ôônder ’n indruk van den lèèmtigen Karsstal in Joppe. Dan kump den dèird’n Karsdag, de èèrste Hooltense Kwis. Een dikke duuzend man wög zich an de neet zukke makkelijke vroag’n. Het is geniet’n, biej de beninepôômpe van Huuz’n en oaveral op de lokaties. De karsdaag’n bint vuurbiej evleuig’n. Het blif oaverà röstig, behalve biej de winkels. De lèu hangt er met de beene uut. Vèurwark kôôp’n, bosschôpp’n en dràànk haal’n. Het kan àmoa wier, want de krisus is vuurbiej. De organisatoor’n van de kwis bint twei oamde drôk met het noakiek’n. Wie wördt de winnaar? Een heidens karwei, det met völle wille tut een good èine wördt ebrach. Ôôlejoarsdag, een stuk of wat vaste gewoontes ofwark’n en as ofsluuting èèm’n kiek’n biej het carbidscheet’n in de Bèusebarg.

Zô as altied is het doar barre gezellig en dan met het duuster word’n, zoch een ieder zien’n weg op huus an. Het ôôle joar löp op zien leste beene. Biej Joep in sloap vall’n, het lèè neet an ‘m. Toch op tied wakker um met mekaa ne stèvigen pakkert te ôôndergoan an ’t begin van ’t nieje joar. Rostig beginn’n, want männ’n goa we met mekaa langs de buur’n. De goeie wèèns’n bint neet van de lôch. Noa zôvölle adress’n en struukelpertiën zit ie ’s oamds laate noa te geniet’n in ’n gemakstool. Het lèem’n van alle dag steet wier vuur de duure, mar èèrs nog de prijsuutreiking van de Holtense Kwis.

Zôll’n de lèu wà komm’n? Sommigen dach’n van viefhonderd. Gelukkig kwamm’n ze àmoal en wadd’n der een dikke duuzend man in het Hooltense Kultuurhuus. Zô völle volk hadd’n ze nog neet eerder ehad.  Het was ééne grôôte Niejjoarsvisite. De lèu genött’n en de organisatoor’n glumm’n. Het Hooltense ôôndernemmershuus gung met de poedelpries op huus an en de femilie van Brugg’n vergaar’n de èèrste pries en de eeuwige roem. Al met al een môôie ofsluuting van die bezundere daag’n en een gezamenlijk begin van alle Hoolter met mekaa en netuurlijk sluut ie det of met ôôns zo eeg’n Sallààndlied. Àmoa völle geluk en zèèg’n in ’t nieje joar en blieft gezôônd.

De Vèèrkàànte Viefkop