Categorieën

Waterputten in Gambia: bedankt!

Door Ingrid en Henny Wibbelink

Drie jaar geleden waren we voor het eerst in Gambia. Daar zagen we wat het betekent als je geen water in de buurt hebt om te drinken, te koken, te wassen of planten in leven te houden. Terug in Nederland hebben we een fotoboekje gemaakt om uit te delen aan vrienden en bekenden. Daarbij deden we een oproep voor een kleine bijdrage om een waterput te kunnen bouwen.

Er verscheen ook een bericht in Holten Extra. Hierop volgden hartverwarmende reacties van vele Holtenaren. Met hun donaties zijn inmiddels drie putten gerealiseerd. Begin maart waren we weer in Gambia. Hieronder een kort verslagje van wat we aantroffen.

Een huis bouwen is niet zo ingewikkeld. De bouwkavel hoef je niet te kopen want elk vrij stukje grond van het dorp mag worden bebouwd. Bakstenen maak je zelf met leem in houten vormen. Verder heb je cement en golfplaten voor het dak nodig.

En water natuurlijk. Alleen op plekken waar een put is, kun je wonen. Een waterleiding is er alleen in de grotere plaatsen, niet in de dorpen verder van de kust. Vaak gebruiken meerdere huizen één put. Soms met een pomp maar meestal met een emmer die aan een touw een meter of 15 naar beneden wordt gelaten. We hebben het geprobeerd; een zware klus. Wij bezochten een gezin dat vorig jaar een waterput heeft gekregen.

Voor de vrouw en de dochters betekent dit dat ze niet kilometers hoeven te sjouwen om water te halen. Er is een moestuin naast het huis aangelegd. Het tropische klimaat vereist dat de planten twee keer per dag flink nat worden gehouden. De grond is er wel heel vruchtbaar. De vrouw des huizes heeft eind vorig jaar de eerste groenten kunnen oogsten. Voor eigen gebruik maar ze heeft ook kunnen verkopen aan het hotelletje waar wij verbleven. Elk dorp heeft een kleine markt waar de vrouwen groenten, fruit, eieren en vis verkopen. De tuin is het werk van de vrouwen, de mannen verzorgen het vee en de fruitbomen en gaan vissen.

We zien ook dat er nieuwe buren komen; door de aanwezigheid van water is het interessant om hier te wonen. Helaas constateren we ook dat alle planten in de tuin dood zijn. De vrouw is ziek geweest, heeft zelfs in het ziekenhuis gelegen. In die tijd was er niemand geweest die de planten water gaf.

Een eindje verderop staat de tweede put. In de achtertuin van een van de vier huizen die er gebruik van gaan maken. De huizen zijn nieuw, ook hier is de aanwezigheid van goed water bepalend voor de woningbouw. De moestuin is ook nog nieuw en er wordt nog gewerkt aan een omheining. Anders dan in Nederland lopen koeien, ezels en geiten los rond. Een hek dient dus niet om het vee binnen te houden maar juist om ze buiten te houden.

De derde put staat in de gemeenschappelijke moestuin van het dorpje waar we verbleven. De ongeveer 300 inwoners van het dorpje zijn voor hun eten voor een groot deel afhankelijk van wat de vrouwen verbouwen. Hier is gekozen voor een grote rechthoekige betonnen put met een pomp. Dat is een stuk gemakkelijker dan al die emmers omhoog takelen uit de diepe putten. Helaas is de pomp niet sterk genoeg om water van grote diepte te halen. Een nieuwe pomp wordt binnenkort geleverd. Ook hieraan hebben Holtenaren meebetaald.

Lastig is wel dat de tuin naast een kliniekje ligt. De pomp werkt op zonne-energie maar er is niet altijd genoeg water en dan heeft het kliniekje voorrang.

Op de drie genoemde plekken maakt de beschikbaarheid van water een groot verschil in het dagelijks leven. We geven de dankbare reacties van de gebruikers van de putten graag door aan de mensen die deze mini-projectjes hebben gesteund. Misschien een druppel op een gloeiende plaat, maar wel een resultaat waar mensen heel blij mee zijn. Bedankt iedereen voor de bijdrages!

 

Ingrid en Henny Wibbelink

i.wibbelink@hetnet.nl