Categorieën

Woer ‘t lèèven vedan geet in röste en vrèè

Het klunk duur het hèèle kultuurhuus. Ruum duuzend man zung volop met. De Hooltense kwis heul zien’n feestoamd. Het is noe à ne verkapte Niejjoarsvisite, woet alle loag’n van de bevolking an met dut, ôk het hèèle college was ter.De kwis was pittig, mà de mèèste deelnemmers hebt toch twei môôie oamde ehad, met de Fienpreuvers as glorieuze winnaars. Ja lèu, wiej bint met zien allen de bôch wier duur. Noh joa, jammer genog neet àmoa. Twei prominente Hoolter môs e wiej loat’n goan, Broer van de Bakker en Wim van Geenhuuz’n. Wiej zölt ze bliem’n gedèènk’n. Wiej kiekt trugge op de Karsdaag’n en Niejjoar en beseft, hoe snel of alles wier achter ôôns lig. Karsoamd, het is indrukwekkend hoevölle volk of ter noar ’n Barg kump um ôônze jongs te gedèènk’n.

Waarschouwend klunk’n de midwinterhoorns oaver den verstilden barg, of ewisselt duur de schrille klàànk’n van de doedelzäkke.Het wördt alle joar’n meer en det is ne goeie zaak, want vriejhèid is het mèuiste wàj’ in oe lèèm’n könt hemm’n. Noa het keerskes bràànd’n op noar de worstepannekooke. Ik wèèt het, neet iedereene dut det meer, mà wiej bint er met grôôt ebrach. Het is wal is good um te preum’n, wat ôônze vuuroolders luxe vunn’n. Duustere tied’n. De lèu stekt hoe langer hoe meer buut’n de lechjes an, mà toch zeukt de mèèst’n de warmte binn’n, rondum den karsbôôm. Femilies zeukt mekaar op, um gezamenlijk te geniet’n van alle oaverdadighèid diet er in de winkels te kôôp is.

Vrede op Eerde. De tied vlug en dan geet het veerder vedan noar ôôldejoarsoamd. Het geknap is neet van de lôch. ’s Middags, èèm’n geniet’n van het carbid scheet’n en de glühwijn, diet toch wà merakels lekker smaakt. Tweiduuzend achttiene is vuurbiej, vol verwachting begint de lèu an een niej hoofdstuk. Völle geluk en zèèng’n in ‘t nieje joar. Wiej begint an de rôôndgàànk met de buur’n. Merakels gezellig met olieboll’n, kniepertjes en grôôte salades en netuurlijk neet te vergett’n, de nèurige drankjes. Dan wördt het stille, twei januari, de wereld begint wier op gàànk te kômm’n. Zôvölle dôôi’n doar en zô völle schnèè in Ôôst’nriek en biej ôôns nog altijd miezerig gries weer. Zô kômt wiej met alle Hoolter wier in ôôns machtig môôie Kultuurhuus, woet de feesoamd met gezamenlijk gezang wördt of e slött’n met, Salland, Salland, hier is mien stèè, woer ‘t lèèven vedan geet in röste en vrèè.