Categorieën

Viefkop

Mangs möj’ wat

Det zal vuur oele àmoal wà geeld’n en vuur miej is ’t neet ààns. De vrouwe slept miej wek ‘in wek’ uut met noar alle katt’nkarms’n en doarumme goa ‘k één kèèr in de twei joar met eur noar de Battumse revue. Ik rie der hen en zie rit altied netjes wierumme. Lees verder

Slaatje, Slaatje, spinazie

Zundag leup de buurte te wààndeln ôônder Harfs’n. Zèum kilometer duur de buskes, met ôônderweg, de rest’n van een V-één installatie, een ôônderduukersgraf en ne stuwwal, ne vuurlôôper van ‘n Hoolterbarg. Wie heul’n halverwèège stille biej Zoetbrood. Ne Hoolter jonge, dent de leefde van zien lèèm’n is evolgd noar het Harfsense. Lees verder

Hier is mien stèè

In 1963 kwam e an de dorpsschoole, ôônder Mèister Brouwer. Hij zôl nôôit wier vôt goa uut Hoolt’n, Hij wörd’n Hoolter met de Hoolter. Gert Jan van ‘t Holt stun e op meerdere plaats’n in de gemeente vuur de klasse. Oaverà dök zien’n naam op, of ’t noe biej de gymmestiek was of biej de carnaval, oaverà zag ‘m. Lees verder

Nekheure

Zestig joar e lèène gung ik vuur de èèrste kèèr met mien moo noar de kapper. De allerèèrste joar’n wörd’n ik e knipt duur mien vaa. Ik wusse dus donders good wat stille zitt’n was. At va oe met det stôômpe apperaat de heure knipp’n, zat ie iedere kèèr’n vaste an det ondingk. Lees verder

Een schoer duur de beene

Machtig môôi weer, ne hôôp vriejwilligers en ne dôômie dent grijnst van oor tut oor. Het plezèèr van de vriejwilligers stroalt er vanof. Oaverà prebèèrt ze oe wat an te smeer’n. De mèèste lèu goat dan ôk wà met iets op huus an. De veilingmèister is hèèmoal op dreef. Ziene stopwoord’n, het is vuur de karke en tien gebood’n, goat der in as Gods woord in nen oolderling. Lees verder

Karmse

Oktober is in ’t làànd. De Battumse karmse slut de riegevan ne hèèle serie feest’n. Wiej’ könt ôôns opmaak’n vuur Prins Carnaval, Sunterkloas, de warme kachel en de karsbèume. De keiharde muziek dôôndert miej nog in de oor’n. Vuur de vèèrhonderddrei’nzèumstigste kèèr was het Battemse karmse. Lees verder

Kuiern in de tied

Ne môôi’n noazommer oamd. Oppass’n, wat jammer um binn’n te zitt’n, dus vreug ik de klèine jonge of e een èineke wol kuiern. Det was neet tèèg’n dôôvemansoor’n e zeg. Zô wààndeln wiej de fikkerieje uut (Vicarie). De jonge wus de weg. Niks ken ik der van wier, tut dàj’ an de Bèusebargerweg komt. Lees verder

De hèèle wereld in de bràànd

De Kèunefeest’n zit er op. Noagenietend fiets ik met de vrouwe op huus an. De muziek davert nog duur in mien hèufd. Zô mill’n op ‘t brook woj’ e grepp’n duur de röste op die grôôte vlakte. Net vuur de Pothaarsbrugge, drèèj ie hèèmoal of in nen ààndere tied. De tied steet doar stille en éénmoal in huus zak ie nog veerder weg, in deepe röste. Lees verder

Trugge noar Verwoolde

Vuurige wekke preum’n ik het geneug’n um is wier op Verwoolde te weer. Verwoolde ôônder Loar’n. Het is nen ôôle stèè, diet in de Middeleeuw’n al wörd e neumt. Ie zölt het neet gelèum’n in disse jachterige tied, mà de Hèèr’n van Verwoolde, hadd’n oorlog met de Heer’n van Ark’nsteen in Lôô. De beire kasteel’n wadd’n e scheid’n duur de Sallandse Landweert en de Schipbekke. Tèèg’nswoorig riej’ der ongemarkt oaverhen. Iedere kèèr à ‘k ter kômme, mö ‘k trugge dèènk’n an de verhaal’n van ôônz’n ôôld’n mèister Hoefman.

Lees verder

Het vliegende evangelie

Zoaterdagoamd zat e wiej te geniet’n vuur de Diekerhookse Mölle. Wat een decor en wat een wark. Zie hebt er in ‘n Diekerhook wier wat môôis van e maakt. Ãj’ der oaver met wilt proat’n, möj’ der hen, um te kiek’n noar, “Ne zommer vol kluur.” Heb ie wal is nen helligen dôômie e zeene? Lees verder