Categorieën

Viefkop

De ôôle Koneginne

Het is gek, mà vuur miej is ter mar ééne ôôle koniginne. Het is ter van jongs of an in e proat en ik bin det nôôit wier kwiet e raakt. Det zölt meer lèu van de generaties van vuur en drek noar ’n oorlog hemm’n. De ôôle Koneginne Wilhelmina. Mien opoe en opa hadd’n der deepe ontzag vuur. Zie had Nederlàànd, Lees verder

Viefkop

Èèm’n der tuss’nuut

Een paar daage met de neuiste femilie. Ik kan ’t iedereene anroa. Neet veer en neet duur. Zô zeej’ mekaar nog is wier an de de ontbijttoafel en verget de krisus. Wiej raak’n verzeild in Diever, argens in het hartje van Drèènte. Het èèrste wat miej opvöl was det ze de ôôlde gebouw’n in det plèitske zô môôi hadd’n bewaard. Netuurlijk doar hadd’n ze ôk wal nen es op e offert an de nieuwbouw, mar het centrum zelf, adem’n de röste uut van de joar’n vieftig. Met wèèmood dach ik trugge an woet Hoolt’n der toen uut zag. Ne dag later stun ik ôôge in ôôge met Giethoorn. Vieftig joar gelèène wà ‘k ter twei kèèr met schoolreisje wes en woer sleupe wiej? Juust in het café Fanfare. Het was toen nog in de ôôlde stoat. Een joar of vieve eerder was de film, fanfare, van Haanstra doar op e nömm’n. Het cafë was neet meer dan ne boer’n harbarg met een biljart er in en ne flipperkaste an de ààndere kàànte. An ’n tap kôj prikkellimonade bestell’n biej de waardin. De jongs sleup’n in het achterhuus, det gebruukt wörd’n as repetitieruumte en de dèèrns leer’n in de hiele. Achter ‘t huus was ter veerder niks as weid’ns, zô veer aj kiek’n konn’n. De bruggetjes wadd’n nog ôôlderwets gammel en smal. Het enige wat an de film fanfare herinnern, wadd’n een paar bàànk’n, met de naam’n van Rudolf Meyer en Hans Kaart. De ôôlderwetse punters lèèr’n nog in hetzelfde slèutje as vuur vieftig joar trugge. Het darp op zich is netuurlijk neet zô gek völle ààns e wörd’n. De rondvaartboot’n bint völle luxer. Gen lawaai van motoor’n, mà flusterboot’n. Het puntern is wà zô good as gebuurt. De bàànk’n hè ‘k nog wal e zeene, mà de naam’n kon ‘k neet wier vind’n. Een paar ààndern wörd’n der nog wal herdach. Bert Haanstra zelf en ôônze grôôte kammeroad Albert Mol. Netuurlijk heiw we det rondje lang Smits paviljoen oaver het Wiede wier e maakt. De ôôlde gebouw’n van Samen één en het Kraggehuus wadd’n à lange op niejs op e trökk’n. Môôie herinnering’n an de schooltied met de mèisters Pessink en Hiddink. De èind’n vleegt er nog net zô op as in die tied, mà veerder is ter völle verààndert. De wèid’ns bint grôôte perkèèrplaats’n e wörd’n. De vrèimd’n hebt de boer’n verdrèèm’n. Ôk fanfare zelf is ééne grôôte etruumte wörd’n. Het achterhuus ken ie neet wier. Het ôôlde biljart is vervang’n duur een luxe uutvoering. De zeemeermin, diet altied achter ’n tap höng, was vôt en de waardin met het gebloomde schort vuur, hè ‘k ôk neet meer e zeene. Toch deur het good um der wier te weer. Èèm’n wier trugge dèènk’n an det gedonder in de gracht’n, net zô lange tut er ééne làànkuut in ‘t water lag. De tied vleuig vuurbiej en ne dag later, noa een bezeuk an de hunebeddd’n môs e wiej à wier op huus an. Drèènte, wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop

Viefkop

Het ôôle peerd

 Een machtig  peerd. Neet zô mar ééne, mà ne môôi’n lechbroen’n bels. Joar’nlàànk zag ie ‘m in het stroatbeeld van Hoolt’n. Vaake zô rôônd melk’nstied. In de zommer scheuif e Hoolt’n wal is in met een ôôlderwets vôôr hèui. De vèurman zag ie hoaste neet, den zat hèèmoa weg e drukt, ôônder ’n wèèsbôôm, tussen het hèui en de kôônte van ‘t peerd. Det beeld van al die waag’ns met lös hèui, diet stille het darp in gung’n, lig veer achter ôôns. Ne grôôt’n potigen keerl rèè in de zestiger joar’n ziene baantjes oaver de Noordpool. Niks gen iespäkke, mà dôôdgewoon in ne trui, met de bokse in de rôôd zwarte voetbalkous’n, trök e ziene rondjes oaver ’n Noordpool. In diezelfde tied zag ie ‘m op de Hoolter voetbalveeld’n in het sportdal. Hij was altied ôônder de jongs, ôk à was e gek met de dèèrntjes. ’N juust’n hef e nôôit könn’n vind’n. Eerlijke zeg had e ’n juust’n al in huus. Zien zuster zörg’n völs te good vuur ‘m. De tied daj ‘m zagg’n schaats’n oaver de Noordpool is vuurbiej. Ôk de tied det e de dàànszaal’n en dan meer de vuurcaféés onveilig maak’n, ligt achter ‘m. Biej speciale gelegenheed’n as de Battemse Karmse, köj’ ’m alle joar nog wà signalèèr’n. Jammer det de kleinveemarkt er neet meer is, ààns koch e alle kipp’n nog wà wier in één kèèr op. Handel is handel en alles pass’n ‘m. Netuurlijk zag ie ‘m biej het Hoolter carnaval. Vanof het begin in ’t pak en nog altied hef e zien zwarte kostuum nog neet an de wilg’n e höng’n. Tut vuur een paar joar trugge gung e, as vuurzitter, met ne koppel Ooievaars ieder joar op rèize noar Duutslàànd. In de ofgelôôp’n vieftig joar is hij in het Sauerland bekèènd e wörd’n as de Bauer.Veerder biljart e ôk nog alle wekke en at e de kààns krig, mag e geerne een kaartje legg’n. Neuis al det wark in zien vrieje tied is e, sinds joar en dag, de kastelein van ziene “boerderij”. Hèèle volksstamm’n kômt biej ‘m an ’n tap een biertje drink’n en heurt doar, het leste niejs van Hoolt’n. Het is ter altied gezellig in de gelagkamer. De lèu wacht röstig tut de kastelein stille zit met kaart’n, want dan hef e tied um een borreltje in te doon. Zô noe en dan geet de winkelbelle en dan schöt hij, of zien zuster noar de slieterieje. Ie zeet det àllèène in dit bezundere café. Het ôôle peerd is uut de tied, mà de voerman den lèèft nog. Ie snapt netuurlijk à lange oaver wie, ô’k ’t hebbe. Albert Jansen, Ap van Boer Biet. Op moandag 22 april wördt e tachtig joar. Zô àj’ in disse kràànte hebt könn’n lèèz’n, löt e det neet ongemarkt vuurbiej goan. Vanof disse kàànte, namens hèèl völle Hoolter van harte gefilstèèrt, nog völle gezôônde joar’n en alle wekke een nèèngkaartstuk met een oas. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop

Viefkop

Oen beste kammeroad?

Mèuier köw we ’t neet maak’n. Heij’ de belastingpepier’n ôk wier in loat’n vull’n? En kriej’nog wat wier is de völ gestelde vroage. Noe heur ik biej die koppel diet nôôit wat wier krig. Op zich hè ’k doar ôk gen meuite met, mà dit joar boss’n het toch wal arg hard an. Ie heurt miej neet klaag’n, mà pas op aj’ Drees in zich kriegt. Ie kriegt ne brèèf, daj’ gen ne vuurlôôpigen anslag hooft te betaal’n, umdet oe inkômm’n hèèmoal ààns wördt. Ie buurt een paar gebrökk’n pensioentjes en de AOW met oen opgebouwde pensioen en dan blik noar ’n joar dat er völs te wèinig is in e heul’n. Ie zôll’n der ne rolberoerte van krieg’n en kômt er met an ’t noadèènk’n. Oftrek vuur de hypotheek heij’ neet meer umdet het huus nog altied te völle weert is. Van het betje spoargeeld waj’ op e pot hebt vuur ’n ôôld’n dag en de wichter drèèg ie netjes alle joar 1,2 % of an Rutte en kesjott’n. Ôônder het mom van daj’der gemiddeld E 235,00 op achteruut goat nemt ze in de kamer an daj’zelf wier vuur de zörg op möt drèèj’n. Acherof blik dan dat het àmoal net iets ààns in mekaar zit. Vin ie ’t gek det het vertrouw’n in die 150 schôône sloapers hèèmoa weg is. De kiezers diet altied geliek hebt, kiest half um half vuur de VVD en de PvdA en wat maakt ze der uut op? Juus, det ze met mekaa veerder möt. Doar snap ie toch niks van! Nee, links kïest vuur de PvdA, umdet er op links wat möt gebuur’n en rechts VVD, um die kàànte stark te maak’n. Noe zit ze met de gebakk’n peer’n. Verkiezingsbeloftes bliekt loze beloftes. De politiek blik vuur de zôvölste kèèr neet te vertrouw’n. Noe we àmoal wier netjes de belastingformulier’n hebt in e vult, blik det er grôôte bedriem’n bint, diet in dit làànd een betje belasting betaalt um de völle gröttere belastingdruk in eeg’n làànd te ontwiek’n. Op det zelfde moment goat ôônze zoer verdeende cèènt’n noar die làànd’n woet ze det geeld verdeent hebt. Het is godsgeklaagd, daw we det met zien all’n hebt loat’n en nog loat gebuur’n. Het is gen wôônder dàj’ dan met een lachend gezichte het vertrouw’n in de politiek verleest. Van de wekke is ze störm’n. Margareth Thatcher, de baronesse van iezer. Het geet te veer um te könn’n bekiek’n of ze alles good hef e doane. Mà, zie dèu wat en neet met een lachend gezichte. Links en rechts is eur neet dàànkbaar, mà vuur de pries gung ze ôk neet. Woenneer zôl der in ‘n Haag is ééne op stoan diet is wat dörft an te pakk’n, ôk al snit het dan in de portemenéé van bedriem’n en andeelhôôlders. Zô lange at er nog zô met geeld wördt um e sprung’n, möj’der neet op rekk’n det er ôôit nog vertrouw’n kump. Wis en waarachtig neet.

 

De Vèèrkàànte Viefkop

Viefkop

De èèrste vrouwe op de lieste van de SGP

In 2014 bint er wier verkiezing’n vuur de gemeenteroad. Alles lik noe nog röstig an het front. Achter de schar’m’n zal der ongetwiefeld à hard e warkt word’n um de nèurige stemm’n biej mekaa te krieg’n. Wiej hebt nog gen môôie beloftes e heurt. Doar bint nog gen pertiën diet mekaa de hàànd touw stekt. Nôh ja, ie hebt könn’n lèèz’n det de landelijke SGP wal iets zut in de CU, mà det was altied à zô. In Hoolt’n Riess’n blif het röstig. Eerlijke, wiej könt er neet ôônderuut. Ie könt het er met eens weer of neet, doar gebuurt wat in Hoolt’n. Zôônder völle tam tam is den niej’n uutweg ter e kömm’n an de Stationsstroate. Zô mar op ne männ’n wadd’n de bèume vuur de nieje rotonde vôt. Zie wèèt good hoet ze te warke möt goan. Hoe stiller ôj’ ligt, hoe minder de piene. Want det is het, hèèl stille. De leste rimpeling’n an het politieke front kwamm’n van Rob de Koe. Hij is uut de VVD e stapt en vuur zich zelf begunn’n. De lèu diet op ziene lieste stoat komt uut het Riesense. Op zich is doar niks mis met. Àllèène zal de soep der neet dikker op word’n, met wier ne pertieje der biej. Het jammere der van is, det det àllèène mà geet ten koste van Gemeentebelang en de VVD. Neet van de Partij van de Arbeid? Netuurlijk, mar aj’ met ideeen kômt, van ne grôôte brugge op het Beuk’nlaantje an, dan vroag ie oe of ze der eene hen waterdörs’n hebt. Mà gelukkig, ôk doaroaver heurj’ èèm’n niks meer. De politiek vuur 2014-2018? Het wördt tied um de köppe biej mekaa te stekk’n en zeen daj’ de vlagge straks geliek hebt hang’n. Vecht mekaa neet de tèènte uut, mà zörgt er vuur daj’ met mekaa de Hoolter noar de stembusse haalt. Woerumme? Ik schrökke der van. In een klein artikeltje in de Dèimter Kràànte zag ik det Marietje Eggink van de SGP Holten ne kledinginzameling heult. Ik dache drek, het zal toch neet woar weer! Marietje Eggink de èèrste vrouwe op de lieste van de SGP? De rectificatie blèèf uut, den hà ‘k ôk neet verwacht. Het is mien wat, ne Hoolter as èèrste vrouwe op de lieste van de SGP en drek à wier actief vuur ne kledingactie van het gehandicapte peerd. Zie zölt er der biej de VVD neet bliej umme weer. Wier Hoolter stemm’n diet op Riess’n an goat. Eur initiatief vuur de Stichting Peerdrie gehandicapt’n kan ‘k wal ôônderschriem’n. Zôvölle mèugelijk kleere vuur disse mèèns’n met ne beparking. Dus lèu, àj’ nog lôômp’n hebt, belt dan èèm’n met Marietje op 0548-366030 en vroagt èèm’n oj’ ’t biej eur op de stoep meugt gôôi’n en of het neet verstàànniger um toch mà biej de ôôle pertieje te bliem’n. Àj’det àmoa doot, met ne zak lôômp’n der biej, dan kump ze der wal op trugge. Wis en waarachtig.

 

De Vèèrkàànte Viefkop

Viefkop

Ne niej’n tandarts en ne ôôle bàànke

Het is al een tiedje elèène det tandarts Houck ofschèid hef e nömm’n. Nôôdgedwung’n môsse wiej noar nen ààndern tandarts en op zien advies biw we oaver e goane op Van (H)Aak’n. Àllèène de naam à, dut miej huuvern.. Eerlijke, ik misse det ôôle wachkèèmerke, met det indringende geluud van de boore, noe à. Al det nieje, det grôôtse, ie möt er arg an wenn’n. Ie heurt niks meer in de wachkamer. Ja, twei telefonistes, diet niks ààns doot as ofspraak’n maak’n. Het eenige vertrouwde is de assistente, dent hier warkt. Gelukkig toch nog wat um oe an vaste te klààmp’n. Het wèènt gauw, de tàànne wadd’n, net as ààns, prima vuur mekaa. Met de vief minuut’n stun ik wier buut’n. Det was rap verdeend vuur’n tandarts. Vuur de allerèèrste kèèr gen tààndsteen? Joawà, àllèène doar môs ik vuur wierkômm’n en det was mien begin van disse wekke. Meneer Viefkop, klunk ’t vroagend. Een môôi dôônker vröuwke nèudig’n miej noar binn’n hen. Appeltje, eitje, met de vief minuut’n stoaj’ wier buut’n. Nôh, det hè ‘k e wèèt’n. Binn’n zag ik gen vröuwke meer mà ne slager in ’t wit, ne grôôt’n bril op, môôndkappe vuur en lange witte hààns’n an. Het lek wal ok ne besmettelijke zeekte harre. Mà neen, het was ech nèurig. Zie heul de hààns’n neet schôône. Meer as ’n half uur hebt ze miej in de môônd zitt’n rèup’n. Rèègelmoatig môs ik lôch happ’n, mar uuteindelijk was ’n karkhof wier hèèmoal an e keert. Met ne tube zoolt’n tandpasta en een stuk of wat rèupstökskes gung ik op huus an. Vakwark en vuur de volgende kèèr hè ‘k drek wier in e schrèèm’n. Ik was e bliej dà ‘k wier op miene eeg’n bàànke zatte. Oh ja, det mö ‘k nog èèm’n kwiet. Duur ôônze nieje bàànke, kon ‘n ôôld’n duurschoem’n en zô kwam e wiej te zitt’n met ôônze hèèle ôôle bàànke. Gen nôôd, de buur’n hadd’n toevallig ôk ne nieje bàànke. Zôl det soms ôk besmettelijk weer? Zie woll’n de ôôle bàànke noar “Het Goed” hen doon en wiej môch’n den van ôôns ter wà biej zett’n. Speciaal vuur ôôns stuk antiek wörd’n der nog extra wier e belt. “Zet ‘m der mà biej en dan zee we wà, waw we àmoa met nemt. “Möw we den noe wà weg doon?” brach ik ter nog tèèg’n in. “Wèèst mà neet bange, zie nemt det ôôle dingk toch neet met”. was het antwoord. ‘N ààndern dag. heur’n wiej det “Het Goed” er was e wes en àllèène ôônze hèèle ôôle bàànke met e nömm’n had. Toch good, daw w’m der biej hebt e zet, ààns wadd’n ze hèèmoa vuur niks e kömm’n. Ja, noe zit de buurman nog met een machtig môôi bankstel wat ze biej “Het Goed” neet wilt hemm’n. Àj’ nog iets zeukt möj’ der rap biej weer, ààns dan lig ‘t binn’n de kortste kèèr’n op ’n horrebeelt. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop

 

Viefkop

Meert rèurt zien’n stat

Vuurige wekke preut e wiej van vuurjoar en oaver nösseldrang. Ie zeet mar is wier det de natuur zien’n eeg’n gàànk geet. Het is starvenshoold met ne geveulstemperatuur van min ach groad’n. De kieft’n bint er à wà wier, mar ik roare ze an um nog mar èèm’n te wach’n met eier legg’n. Ie zölt doar mà zitt’n met zô’n ei ôônder de kôônte. Ie zôll’n der vaste anvreez’n. Al met al kriew we toch nog mar een làànk winter. Het is vuur ’t èèrst in lange tied det mien’n verjèuirdag is wier volop in de winter valt. De winter van zèum’nvèèrtig schient ôk zô kôôld weer’n e wes. Mien vaa en moo hadd’n ’t er vaake oaver as den verjeuirdag wier vuurbiej kwam. Al met al hop ik det het noe toch gauw oaver is en det de zunne de oaverhàànd krig.

Toen ‘k de ofgelôôp’n wekke het niejs zo duur kekke, wörd’n ik een betje verdreetig.Verschillende môôie feest’n vindt dit joar gen duurgàànk? Wat is det? Gen sponsoor’n? Is det noe de krisis? Het is gen goeie zaak. Heiw we iets wat anslöt, geet het neet duur. Het zit vaste op geeld. Mar à’k det bedrag zô bekieke, dèenk ie biej oezelf, vieftienduuz’nd euro, zôl zô’n fees dan niks opbreng’n? Hebt ze gen reserves op e bouwt? Loat weer, het is dôôdzunne en volgens miej kan dit de midd’nstàànd wal is meer as vieftienduuz’nd euro goan kost’n. Maakt neet uut, gelukkig bint er nog ààndere feest’n, diet wà duur goat, à zölt die ôk wà wat minder geeld in ’t laatje krieg’n. Loaw we mekaa de krisis neet hèèmoal anproat’n, want doar wördt het àllèène mar arger met.

Èèm’n iets hèèl ààns. Van de wekke zag ik in de kràànte det ôônz’n ôôld’n wiskunde leraar was e störm’n. Neet àllèène wishunde, mar ôk handenarbeid heiw we der nog van e had. Het grip oe an. Al in de joar’n vieftig was e mèister an de dorpsschoole. De èèrste keer dà’k biej ‘m in de klasse kwam e, was met handenarbeid op de uloschoole. Det is e wes in nèèng’nvieftig. Ie hadd’n der as kind gen arg in det e toen nog mà 29 joar was. In al die lange joar’n is e actief e blèèm’n binn’n de gemeente van Hoolt’n. Miej is biej e blèèm’n det vuuran gung biej de organisatie van de olieboll’ncross van de voetbal. Ik beseffe dè ‘k ‘m doar te kort met doon, want op völle meer front’n was e actief. Uut de tied van de ulo-schoole kômt de grôôte revues biej Amicitia wier op mien netvlies. Hij was één van de grôôte driefveer’n. Miene hààndtèèkening hè ‘k ôôit e maakt noar zien vuurbeeld. Hij is hen goane, in zien drei’ntachtigste lèèm’nsjoar, één van de leste echte schoolmèisters uut die tied, Fred Groenewoudt. Wiej kekk’n hôôge tèèg’n ‘m op. Hèinig an bint ze vôt uut het Hoolt’nse stroatbeeld. Wis en waarachtig.

 

De Vèèrkàànte Viefkop

Hormoon’n in de vuurjoarszunne

Wie hebt er lange op mönn’n wacht’n, mà de zunne is ter wier. Het is net oj’ zelf ôk wakker wordt. Ie kuiert ne kèèr um ’t huus hen um te kiek’n wat er àmoa de winter oaverlèèfd hef. Toch mark ie à gauw det het in de schaa nog merakels kôôld is. Ie zet oe, uut de wind, op ‘t bäänkske in de zunne, um het ôôge is èèm’n te verwenn’n. Völle valt er nog neet te zeen. Het schoolgoande volk zit àmoa nog dikke in de kleere. Nen èènkeln fanatiek’n wielrenner in de bekèènde kluur’n’van de eenigste bàànke, woe ’k gen geeld an hebbe met betaald, schöt met ne rotvaart oaver de weg. De buurvrouwe löp met grôôte stapp’n en korte mouw’n noar de postbusse, mà det dut ze ôk biej ach groad’n vörs. Doar woj’ neet ààns van. De buurman hè ‘k van ’t joar, noa niejoarsdag nog neet wier e zeene. Ik dèènke det e met al den schnèè, deepe in de wintersloap is e kömm’n. Nee, het völt buut’n nog hard tèèg’n met het môôie uutzich. Toch kump het vuurjoar der an. Ie heurt de vèugeltjes fluit’n en zelfs de èèrste vèugeleijkes bint al e snèuvelt in het nöstelgedrang. De schnèèklökskes bleuit al een tiedje, mar ôk de crocuss’n scheet in alle kluur’n noar boam’n. Gelukkig, vuurjoar. Wat hebt de lèu der wat of e klaagt oaver den winter en in ’t bezunder de schnèè. Niks dèug’n der van. Biej het èèrste de beste bûjke lèè het hèèle làànd plat. De files gung’n noar grôôte hèugtes en de lèu ôk. In huus verkettert ze de witte massa’s um ’n ààndern dag in de auto te stapp’n um de schnèè op te zeuk’n en der ôk nog is völle geeld vuur neer te tell’n. Biej huus klaagt ze der oaver det er zôvölle schnèè lig en doar klaagt ze at er gen schnèè is. Het is neet gauw good. Wiej hebt een betje winter e had met wat meer schnèè as ààndere joar’n. Mar al met al is nog wà met e völl’n. Möj’ oe vuurstell’n dàj’ ech is wier een winter kriegt met wekkenlàànk schnèebujj’n. Dan geet het hèèle làànd plat en köj’ ech de börste nat maak’n. Het zal der noe wà neet meer van kômm’n. Wie hôôlt het op het vuurjoar. Der wier op uut op de fietse. Poas’n steet à zô vuur de duure. De jongs bint à helderop an ’t hoolt slepp’n. Het wach’n is op het èèrste kievitsei. Nee, die màj neet meer raap’n. Àllèène à de kick daj’ der eene hebt e vunn’n, gif oe al een good vuurjoarsgeveul. Zô begint vuur iedereene de vuurjoarshormoon’n te wark’n. Nog een paar warme daag’n en ‘t grös begint te greui’n . De wilgenkatjes scheet uut de knöppe en de vrouwe uut de sloffe, doot de geit’n is noar buut’n het is môôi vuurjoarsweer.

Wis en waarachtig.

 

De Vèèrkàànte Viefkop

 

Èèm’n der tuss’nuut

Noa alle drôkte, getimmer en gedoo goaw we der èèm’n tuss’nuut. Gek woj’ der van. Ofgelôôp’n wekke begun het berre te kraak’n. “At ’t zô vedan geet biw we nog rap touw an ne niej’n”, heur’n ik nèus miej van ôônder dekk’ns. Van schrik blèèf ik stokstief ligg’n. Gelukkig gung het gekraak oaver in gesnörk. Ja lèu, wiej goat er tuss’nuut met de Hoolter Korhaan’n. Ie wèèt wà, det gemengde koor. De eene helfte kan redelijk zing’n en de ààndere helfte, doar bint de kasteleins onmeunig gek met. Dit joar bestoat ze tien joar en det is vuur disse haan’n ne reed’n, um ’t er is deftig van te nemm’n. Zie komt ààns ôk neet veerder as ’n Hoolterbarg. Op nèèng en tien meert trekt ze met vieftig haan’n noar Steinfurt en Winterberg. Zelfs het gemeentebestuur vun det ze hard an vakàànsie touw wadd’n en ôk in Europa bint ze begoane met het lot van de Hoolter Korhaan’n. Het Vöske geet neet met, veiligheid vuur alles. Met ôôndersteuning van de jumelagecommissie Riess’n Hoolt’n en de Euregio Mosercommissie konn’n ze de begrôôting net precies rôônd krieg’n. Zoaterdagsmäns stapt ze in de busse noar Steinfurt. Doar wilt ze snoem’n an de kultuur van het “Heimathaus”. In het stamcafé van de plaatselijke zangvereniging zölt ze, noa de tied, nog wal èèm’n wat ààns opsnoem’n. Noa de koffie geet het noar Winterberg. De ôôle skies op klôômp’n hè ‘k uut het vet e haalt en doar wi ‘k nog één kèèr wier met van de Kaale Ast’n ofpleer’n. Det lik makkelijk, mar ik heb al is eerder een poortje e mist en een bèumke net neet. Èèrs gèeve wiej nog ne vuurstelling biej het Landalpark in Winterberg. Het kan neet ààns as barre gezellig word’n. De vuurzitter van het Europeese comité en doarnèus loco börgemèister van Winterbarg, kump ôk nog èèm’n metlustern. Het kan neet ààns of hèèl Landal zit vol, um het geluud te heur’n van die bezundere korhaan’n. Zie hebt keihard e oefent. Vuur de allerèèrste kèèr spölt ze met de lèèmtige muziek van Ruben Haneveld en Laurens Jan Meinsma. Netuurlijk, Bert Reijlink dut met op zien toets’nbord en hij zingt er ôk nog donders môôi biej. Ie vroagt oe mangs of in wat vun ne katogorie of Bert veuilt. Zô gauw as het “Gute Nacht Freunde” hef e klunk’n, wèèt e wiej meer. Dan köw we de muziek in de busse pakk’n en is èèm’n kiek’n wat er àmoa te doon is in Winterberg. Môch ter hier en doar eene het läämpke uitgoan, dan heiw we der nog wal nen ekektricien lôôp’n, diet zörgt det het lech wier geet bràànd’n.’N ààndern dag goa we à wier op huus an en de korhaan’n zölt de korhaan’n neet weer of binn’n de kortste kèèr’n heiw we ’n internationaal zangfeest in Hoolt’n . Wiej wacht röstig of wat er àmoal steet te gebuur’n, noa die wereldrèize noar het veere Duutslàànd, of neet dan. Wis en waarachtig.

De Vèèrkàànte Viefkop