Categorieën

Dààns’n biej Jààns’n

Alles môch wier. ’S mäns èèm’n in èènt’n en ’s oamds de hort op. Wie hef det bedach? Nog gen wekke later vleegt de besmetting’n huuz’nhôôge, de lôch in. Goat neet met vakààntie, goat neet langs af mà drek noar de gevangenis. Wiej zit met zien all’n wier op eslött’n. De versoepeling’n wordt terugge drèèit. Het hooft nog maar een klein betje arger te word’n, of ie meugt gen trad meer verzett’n. Inmiddels wördt in Brussel bedisseld daw we halverwèège de joar’n dartig gen benzine auto’s meer meugt maak’n. Gen benzinepôômp’n meer, mar elektrische peuile, woer we de energie noar binn’n slurpt. De stroom is straks neet meer an te slepp’n.

Het enige vuurdeel is, daw we dan det kwartje van Kok en de rest van die belasting dan neet meer hooft te betaal’n, of zôll’n ze het elektrisch ôk wier goan belast’n? Het zut er àmoa ongewis uut. Wiej zeet wà, èèrst op vakààntie, dan mar in eeg’n làànd. Mar èem’n neet noar Limburg, want doar hebt ze zô völle water, dàj’ zô oen huuske of de tèènte in könt zwemm’n. Het weer verteunt hoe langer hoe meer nukk’n. Was het vuurig joar de dreugte, noe kump de maaiem met bakk’n teglieke noar beneed’n, mà lèu, alles wördt better, at er gen boer’n meer bint.

Tut zô lange möw w’ ôôns mar instell’n op biej huus wark’n en tillevisie kiek’n. Doar woj’ ôk à neet bliej van, àj’ heurt det ze de euldste sector, ôônze boer’n nog meer wilt wegjaag’n van het plattelàànd. Zie nemt eur de grôônd neet of, mà het mag neet meer bewarkt word’n. Ie zôll’n toch zegg’n, pakt èèrs an, waw we het minste nèurig bint. Loaw we zörg’n det de wereldbevolking minder greuit, mà nog belangrieker, det ze àmoa wat hebt te ett’n. Honger drif de lèu noar de vôôrbak. An de eene kàànte bouw’n en an de ààndere kàànte ofbrekk’n breg ôôns neet veerder en maakt ôôns meer en meer ofhàànkelijk van ààndere làànd’n. Het breg ôôns nog veerder van huus.

Straks ette wiej vlèis uut Afrika, melk uut China en eerpel uut Ruslàànd, aw we det nog könt betaal’n. Straks stekke wiej de zèè oaver um nog mar een betje toekomst te hemm’n. Het is zwart kiek’n, mar het is al eerder gebuurd. Het zal zô’n vaart neet lôôp’n, mà van al den neerslag woj` vanzelf neerslachtig. Vuur de kômmende wekke, völle môôi weer en loat dit zwartkiekersverhaal mà röstig op oe inwark’n. Dààns’n biej Jààns’n, verget het, hôôguut een biertje.