Categorieën

Reünie Gijzenboer

Foto Gijzenboer Reünie 2013 HE145

HOLTEN – Vrijdagavond 5 april was het dan zover, na een lange tijd van voorbereidingen ging het doek open voor de reünie van spelers die in diverse voetbalelftallen samen gespeeld of gesponsord zijn door Jan Reijlink, ook wel bekend als Gijzenboer.

Lees verder

Normaal komende zaterdag in Splo

HOLTEN – Al 38 jaar staan de heren van Normaal op het podium en krijgen alle zalen plat. Gelukkig blijven deze rockers ook Espelo jaar in jaar uit trouw vereren met hun optreden waar jong en oud op af blijft komen.

 

Het voorprogramma van Normaal wordt dit jaar verzorgd door Paper Plane, in deze regio voor velen geen onbekende naam. Meer informatie vindt men op www.normaal-splo.nl en op Facebook (Normaal Splo). Kaartjes zijn te bestellen via de site of verkrijgbaar bij de voorverkoopadressen in de regio, maar ook ‘s avonds aan de tent. De tent aan de Espelodijk gaat om 20.00 uur open.

B.A.C.H.-koor klaar voor concert

Foto Koor Bach HE145

HOLTEN – Het B.A.C.H.-koor (foto) staat vlak voor het optreden op het podium in de Achmeazaal van het Kulturhus op zaterdag 20 april. De naam van het koor doet denken aan klassiek repertoire, maar niets is minder het geval. Vanaf september 2012 bereidt het koor zich voor op het ten gehore brengen van verschillende barbershopsongs. Dat verklaart ook de naam van het B.A.C.H.-koor:  Barbershop A Capella Holten.

  Lees verder

Viefkop

Oen beste kammeroad?

Mèuier köw we ’t neet maak’n. Heij’ de belastingpepier’n ôk wier in loat’n vull’n? En kriej’nog wat wier is de völ gestelde vroage. Noe heur ik biej die koppel diet nôôit wat wier krig. Op zich hè ’k doar ôk gen meuite met, mà dit joar boss’n het toch wal arg hard an. Ie heurt miej neet klaag’n, mà pas op aj’ Drees in zich kriegt. Ie kriegt ne brèèf, daj’ gen ne vuurlôôpigen anslag hooft te betaal’n, umdet oe inkômm’n hèèmoal ààns wördt. Ie buurt een paar gebrökk’n pensioentjes en de AOW met oen opgebouwde pensioen en dan blik noar ’n joar dat er völs te wèinig is in e heul’n. Ie zôll’n der ne rolberoerte van krieg’n en kômt er met an ’t noadèènk’n. Oftrek vuur de hypotheek heij’ neet meer umdet het huus nog altied te völle weert is. Van het betje spoargeeld waj’ op e pot hebt vuur ’n ôôld’n dag en de wichter drèèg ie netjes alle joar 1,2 % of an Rutte en kesjott’n. Ôônder het mom van daj’der gemiddeld E 235,00 op achteruut goat nemt ze in de kamer an daj’zelf wier vuur de zörg op möt drèèj’n. Acherof blik dan dat het àmoal net iets ààns in mekaar zit. Vin ie ’t gek det het vertrouw’n in die 150 schôône sloapers hèèmoa weg is. De kiezers diet altied geliek hebt, kiest half um half vuur de VVD en de PvdA en wat maakt ze der uut op? Juus, det ze met mekaa veerder möt. Doar snap ie toch niks van! Nee, links kïest vuur de PvdA, umdet er op links wat möt gebuur’n en rechts VVD, um die kàànte stark te maak’n. Noe zit ze met de gebakk’n peer’n. Verkiezingsbeloftes bliekt loze beloftes. De politiek blik vuur de zôvölste kèèr neet te vertrouw’n. Noe we àmoal wier netjes de belastingformulier’n hebt in e vult, blik det er grôôte bedriem’n bint, diet in dit làànd een betje belasting betaalt um de völle gröttere belastingdruk in eeg’n làànd te ontwiek’n. Op det zelfde moment goat ôônze zoer verdeende cèènt’n noar die làànd’n woet ze det geeld verdeent hebt. Het is godsgeklaagd, daw we det met zien all’n hebt loat’n en nog loat gebuur’n. Het is gen wôônder dàj’ dan met een lachend gezichte het vertrouw’n in de politiek verleest. Van de wekke is ze störm’n. Margareth Thatcher, de baronesse van iezer. Het geet te veer um te könn’n bekiek’n of ze alles good hef e doane. Mà, zie dèu wat en neet met een lachend gezichte. Links en rechts is eur neet dàànkbaar, mà vuur de pries gung ze ôk neet. Woenneer zôl der in ‘n Haag is ééne op stoan diet is wat dörft an te pakk’n, ôk al snit het dan in de portemenéé van bedriem’n en andeelhôôlders. Zô lange at er nog zô met geeld wördt um e sprung’n, möj’der neet op rekk’n det er ôôit nog vertrouw’n kump. Wis en waarachtig neet.

 

De Vèèrkàànte Viefkop

In de marge

Je wordt ouder papa

Ruim vijftien jaar lang keek ik uit naar de dag dat ik zélf mocht bepalen hoe laat ik naar bed mocht. Het voornemen was om elke avond zeker tot een uur of twee op te blijven, als ik het zelf voor het zeggen zou hebben. Tegenwoordig lig ik er wel eens tevreden om half elf in.

Tientallen jaren was Radio 1 voor mij een zender om meteen weg te draaien. Senioren gezever, meer was het niet. Nu is mijn dag niet compleet als ik ’s morgens Lara Rense of Marcel Oosten niet gehoord heb met de laatste actualiteiten.

Ruim 32 jaar zag ik hele volksstammen ’s avonds en op zaterdagen druk bezig in hun tuin, met de groene handjes in de weer of lullig sprenkelend met een tuinslang. ‘Raar volwassen gedrag’, dacht ik dan altijd. Daar gaan we nooit aan beginnen. Maar ook dat is sinds een week anders. Zo betrapte ik mezelf deze week na een dag hard werken, nou ja, een dag werken is eerlijker, tevreden met de tuinslang op standje half zeven in mijn type-handjes. Hiermee stond ik mijn vers aangekochte conifeertjes in de tuin te bevochtigen.

Naast fysieke fenomenen als oprukkende kraaienpootjes, spierpijn op maandagmorgen en steeds meer neushaar, is het ook op mentaal vlak een feit. Je wordt ouder papa.

Nu ben ik geen papa, maar de uitspraak is te gevleugeld om hem hier niet te gebruiken.

Op je 33e waan je je nog steeds behoorlijk onsterfelijk, totdat je de overlijdensberichten doorneemt, maar het ouder worden is toch iets waar je meer mee bezig bent dan eerder of wat in gedrag merkbaar is. Althans bij mij wel.

En volgens mij is het dat bij meerdere mensen. Want als ik ’s avonds rond elven met de hond nog even de laatste ronde maak, over ouder worden gesproken, zie ik in ons toch hele jonge buurtje nergens meer het licht branden. En op de zaterdagmorgen daarentegen juist al heel vroeg heel veel activiteit in de tuinen links en rechts.

Hoe kan het toch dat we ons (bijna) allemaal gaan gedragen naar onze leeftijd? Gaan we op een dag ineens corduroy broeken kopen en ge-

nieten van vogeltjes in de natuur die je eerst vijfentwintig jaar lang alleen maar irritant vond. Gaan we op een zondag ineens met een fiets een rondje maken door het dorp, gewoon om het fietsen (zo oud voel ik me gelukkig nog niet). Of praten we ineens meer over dat wat geweest is, dan over dat wat we nog willen meemaken.

Als ik zo doorga, stap ik over een jaartje of twee elke zondagmiddag met mijn meisje de auto in voor een nutteloos stukje toeren en begin ik op verjaardagen, met een kleine jenever met suiker voor mijn neus, over ‘denne van denne’. En dan gaat het niet over boompjes.

Probleem van dat ouder worden is ook dat het veel sneller gaat dan toen je nog jong was. Toen duurde een zomervakantie voor je gevoel een maand of vier. Nu kom je terug na drie weken en heb je het idee dat je een lang weekend weg bent geweest.

Ouder worden, goed om er af en toe eens bij stil te staan. Alleen al om het proces even te vertragen.

Jubileum Expositie ‘Henk Mulder 65’

HOLTEN – Vanaf 24 maart tot 14 april is er een grote expositie met kunstwerken van Henk Mulder ten behoeve van zijn vijfenzestigste verjaardag. Deze expositie is op het landgoed van de familie Krepel in het monumentale oude fabriekspand, dat omgedoopt is tot galerie. De opening zal worden verricht door Edo Horstman wethouder Sociale zaken, Onderwijs en Cultuur van de gemeente Voorst.

Lees verder